ps’09: crónica do xoves 28

junio 1, 2009

 

Bós días, despois de un fin de semana maratoniano xa estou en condicións de facer un resumo do que vin no PS.

DDD2336 022

O meu festival comezou o xoves ás 18.15 con Women no escenario Pitchfork, vin cinco temas, o suficiente para aformar: mucho ruido y pocas nueces. Non me gustaron. De ahí ata o escenario Ray-Ban Vice para ver dous temas de The Bats, soaban ben pero tiña outros deberes que cumplir.

Despois de iso pasámonos a ver que tal soaba Spectrum, o grupo de Pete Kember (ex-Spaceman 3). 20 minutos de riffs de guitarra repetitivos e interminables. Adeu.

DDD2336 033

Aquí chegaba a primeira dura decisión The Vaselines, Lightning Bolt e The Tallest Man On Earth á mesma hora. Perdeu o noruego a aposta e imos o escenario Rockdelux onde ían comezar a banda escocesa adorada por Kurt Cobain.

DDD2336 041

Na primeira media hora The Vaselines xa tocaran ‘Son of a gun’, ‘Jesus doesn’t want me for a sunbeam’ e ‘Molly’s Lips’, asique aproveitamos para escapar ata o ATP donde Lightning Bolt estábana liando gorda. Primeiras grandes sensacións véndoos. Pogo nas primeiras final e un gran sonido e, sobre todo, esa locura de batería dominando todo. Premio para él.

DDD2336 067

Ó rematar o concerto descanso obligatorio para cear algo e coller forzas para o concerto máis esperado do día para min, The Jesus Lizard, e vaia se o foi, o concerto que máis disfrutei de todo o festival. Dende o primeiro tema saíron a comernos a todos e, se en algo diferencian do resto de bandas é por un home, David Yow. Qué bestia escénica, qué clase. No segundo tema xa estaba levitando sobre o público, aos de seguridad volveunos tolos durante todo o concerto. Steve Albini ríase dende o lateral do escenario. Unha hora de concerto e adeus. Iso foi unha reunión de verdade, moi grandes.Despois do gran concerto a metade do abono xa estaba ben invertido.

Había que facer tempo e sentámonos nas gradas a ver a Phoenix. Son un grupo de mierda e o primeiro tema xa estaba camiño do céspede do ED esperando a My Bloody Valentine. Ás 00.20 comezaron os Portishead desta edición, so que claro, nin teñen temas para competir con os de Bristol nen a actitude de estes, asique non tiña moitasa esperanzas de ver algo grande. Trabuqueime. foron moi grandes nos primeiros 40 minutos, o tempo xusto que pode aguantar un oído medio humano o volume ó que tocan estos colgados. Comezaron moi ben e gustándome moito para acabar pedindo á hora, como no fútbol. Despois de ‘Feed me with your kiss’ e, como non, ‘You made me realise’ destrozáronos os tímpanos con 15 minutos de ruido apocalíptico e infernal que ben se podían aforrar xa que resultou insoportable.

O meu día rematou con Aphex Twin no Rockdelux atacando súa faceta máis minimal, cousa que se agradeceu despois do vivido anteriormente. Cando comezou a meterlle máis caña á mesa foi tempo de ir a descansar.

Aínda nos quedaban dous duros días máis por diante…

 

Texto, fotos e vídeos por dominoes.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: